وقتی دختری ۱۸ ساله، باری به سنگینی زندگی را به دوش می‌کشد.

پدرش کجا بود؟ شاید لت دری باز می‌شد، مردی ژولیده و ژنده پوش از میان خیل ژنده پوشان بلند می‌شد و در عوض چند هزارتومانی که پدرش از جنس دزدی به او می‌داد، حاضر می‌شد راهش بدهد تا بنشیند پای بساط و یک شب دیگر هم زنده بماند.

مادرش کجا بود؟ روشنا نمی دانست. آخرین بارهایی که او را دیده بود، تنش، دست‌هایش و موهایش بوی خون گاو و گوسفند می‌داد بوی مرد قصابی. یا بوی گریس و روغن، بوی تعمیرگاه. و بدتر از همه بوی نایی بود که از اتاق و از خوابگاه پیران و پیرمردان می‌آید. مادرش شاید داشت آخرین زیبایی‌هایش را در دخمه‌ها و پاتوق‌های نمور و بدبو تباه می‌کرد و خبر نداشت که بر سر بچه‌هایش، بر سر دخترش که مجبور شده زود بزرگ شود، چه می‌آید؟!

روشنا که 18 سال دارد و برادر کوچکش، بعد از کارتن‌خواب شدن والدینشان به خانه مادربزرگ رفتند. او دختر بی‌دست و پایی نیست، خیاطی و قالی بافی را بلد است و اگر سرمایه‌ای کوچک و ابزار کار داشته باشد، می‌تواند کار کند و در کنار مادربزرگ، خانواده را بچرخاند.
مهرآفرین، در ادامه مسیر توانمندسازی،
این هفته با حمایت شما می‌خواهد برای ۴۱  مادر و دختر با استعداد
ابزار کار تهیه کند—تا عزت، استقلال، و امید را
از خیابان‌های بی‌پناهی، به اتاقی روشن و پُرکار بیاورد.