دو تابستان است بچه‌های منیر در بلوچستان بدون کولر می‌خوابند

منیر، زنی بلوچ است که با دو فرزندش در «کتیج»، یکی از مناطق محروم جنوب سیستان و بلوچستان، زندگی می‌کند. فقر و آفتاب تند بلوچستان رد خود را بر زندگی این خانواده گذاشته است. منیر اندامی نحیف و کم‌جان دارد، صورتی آفتاب‌سوخته و چروک‌هایی عمیق در پیشانی و دور چشم که او را بسیار مسن‌تر از سن واقعی‌اش نشان می‌دهد.

دو کودک هم کنارش زندگی می‌کنند؛ کودکانی بدون شناسنامه، بدون پدر و تقریباً بدون پشتوانه‌ای که بتوان به آن تکیه کرد.

همه زندگی‌شان در اتاقکی نیمه‌کپری خلاصه شده؛ موکتی کهنه، پرده‌ای رنگ‌ورورفته، چند تکه ظرف و دیگر تقریباً هیچ.

خانه منیر تلویزیون ندارد، فرش درست‌وحسابی ندارد، ماشین لباسشویی هم ندارد؛ اما این‌ها این روزها مهم‌ترین مشکل او نیستند.

خانه منیر کولر ندارد.

دو سال است که تابستان‌های داغ بلوچستان از راه می‌رسند و منیر و بچه‌هایش باید گرمای طاقت‌فرسای آن اتاق کوچک را بدون هیچ وسیله سرمایشی تحمل کنند. شب‌هایی که گرما نمی‌گذارد بچه‌ها راحت بخوابند و روزهایی که هوای داغ، ماندن در خانه را هم دشوار می‌کند.

شوهر منیر سال‌ها درگیر اعتیاد بود و پیش از آنکه خانواده را رها کند، بخش زیادی از وسایل خانه را فروخت. از آن روز، منیر مانده و دو فرزندش؛ بدون درآمد ثابت و بدون کسی که بتواند روی حمایتش حساب کند.

در منطقه‌ای که فرصت کار محدود است، برای زنی بی‌سواد و تنها پیدا کردن شغل آسان نیست. درآمد اندک و پراکنده‌ای هم که گاهی به دست می‌آورد، صرف خوراک و ضروری‌ترین نیازهای زندگی می‌شود.

منیر دو سال پیش هم توان خرید کولر نداشت؛ حالا با افزایش قیمت‌ها، ۶۰ میلیون تومان برای خرید یک کولر مناسب، برای او عددی است که حتی تصور فراهم کردنش هم دشوار است.

شاید برای بسیاری از ما کولر فقط یکی از وسایل خانه باشد؛ اما برای منیر و دو کودکش، یعنی چند ساعت خواب آرام‌تر، چند نفس راحت‌تر و تابستانی که بتوان آن را تاب آورد.

بیایید با مهربانی‌مان، گرمای این خانه را کمتر کنیم.