شب مانده بود و تمام نمی‌شد…

باران بر سقف کاهگلی خانه ضرب گرفته بود. فریده از پشت پنجره به تاریکی وهم‌آلود حیاط نگاه می‌کرد. دلش مثل آسمان، گرفته و ترسیده بود.
خانه‌شان سال گذشته را با نذر و دعا دوام آورد، اما امسال، شکاف‌ها عمیق‌تر شده بود. فریده که از ترس ریزش سقف نخوابیده بود، در دل خستگی و بیماری خوابش برد.
با صدای مهیبی بیدار شد… تکه‌ای از سقف، درست وسط اتاق بچه‌ها پایین آمده بود.
دخترها جیغ می‌زدند. فریده با چشمان کم‌سو و بدنی ناتوان، خودش را به آن‌ها رساند… خانه دیگر پناه نبود، تهدید بود.

فریده، همسرش را از دست داده، توان کار ندارد، و خانه‌ای در حال تخریب، تنها سهمش از زندگی‌ست.
او تنها نیست.
۱1 مادر دیگر هم هستند که با دلهره‌ی بی‌خانمان شدن، شب‌ها را به صبح می‌رسانند.

این پنجشنبه، برای تأمین ودیعه مسکن این مادران، کمپین “پنجشنبه مهرورزی” برگزار می‌شود.

تو می‌توانی با هر مقدار کمک، سقفی باشی برای آرامششان.
تو هم باش… حتی با سهمی کوچک.