در آرزوی یک شب خواب راحت

ندا ۱۳ سال دارد. پدر و مادر معتادش او را وقتی تنها ۶ سال داشت رها کردند. ندا به همراه خواهرش آواره خانه‌های فامیل شدند؛ دورانی که با تحقیر، احساس سربار بودن، ترس مدام، شرم و نداشتن خواب و خوراک راحت همراه بود. سالهای که ندا با مادربزرگش زندگی میکرد، مجبور بود در اتاقی سرد و نمور که زیر باران های شمالی چکه میکرد، روی تکه موکتی سفت و رنگ و رو رفته بخوابد. داشتن خواب راحت توی تخت خوابی گرم همیشه منتهای آرزوی او بود؛ آرزویی که حتی بعد از آنکه وضعیت زندگیش کمی بهتر شد و خواهرش مراقبت از او را بر عهده گرفت برآورده نشد. حالا این دختر رنج کشیده از فرشته ها می‌خواهد آرزویش را برآورده کنند.