رویای امیرحسین داشتن دوچرخه است

چیزی که نقاشی کرده برایش نه آرزو که رویاست! رویایی دور دست که برآوردن آن تنها از دست فرشته‌های برمی‌آید. امیرحسین 6 ساله است. عمر کوتاهش را به جمع آوری زباله به همراه پدربزرگش که سرپرستی او را بر عهده دارد گذرانده و در روزهای تلخ آن سالها، وقتی تنها 5 سال داشته، توی خیابان‌های شهر کتک خورده، مورد تعرض قرار گرفته، گم شده و گرسنه مانده.  والدین او هر دو کارتن خواب هستند و پدربزرگ پیرشان درآمدی جز پول اندک فروش ضایعات ندارد. رویایش داشتن دوچرخه است. او که کودکی‌اش را زندگی نکرده، دلخوش به برآوردن رویایی است که شب‌ها به یادش می‌خوابد.