همه چیز برای او یا حسرت است یا آرزو

برای محمد همه چیز دنیا، همه چیزهایی که بچه‌های دیگر دارند، مثل پدر و مادر و مثل خانه و خانواده آرزوست. مادرش 12 سال است که مواد مصرف می‌کند و پدر معتادش هم سال به سال چشمش دنیای بیرون از زندان را نمی‌بیند. محمد که می داند به آرزوی بزرگش یعنی داشتن پدر و مادر سالم نمی‌رسد، دلش می‌خواهد توپ فوتبال داشته باشد تا حداقل بتواند بازی کند و یادش برود دنیا تا چه اندازه در حقش بی‌رحم بوده است.