آرزوهایی هستند که همیشه خیال می‌مانند

با آمدنش به این دنیا هیچ‌کس خوشحال نشد، کسی به مادرش تبریک نگفت و برایش گل و شیرینی نخرید. او در زندان متولد شد و سالهای آغازین زندگی‌اش را در همان جا گذراند. مادرش به جرم حمل مواد به بیست سال حبس محکوم شده بود. پدرش کارتن خواب است و مهدی بعد از دو سالگی تحویل مادربزرگ‌ شد. چون پیرزن که توان رسیدگی به او را نداشت، از تحصیل بازماند و حالا که ۱۲ سال دارد با کمک مهرآفرین درس می‌خواند و کلاس دوم دبستان است. وقتی گفتم آرزویش را بکشد تا فرشته‌های مهربان برآورده‌اش کنند گفت:" بعضی از آرزوها را هیچ فرشته‌ای نمی‌تواند برآورده کند مثل داشتن خانواده و پدر و مادر. اما آرزوی دیگری هم دارم. همیشه به جز پدر و مادرم حسرت دیگری هم داشته.ام، دوچرخه"
اگر عزیزی قلب شکسته مهدی را شاد کند، کار خیر بزرگی انجام داده است.