آرزوی نازنین زهرا داشتن تبلت هست

مادرش بنا داشت با بروز اولین نشانه‌های بلوغ در دخترش، او را به مردی میانسال بفروشد. او البته اسمش را شوهر دادن می‌گذاشت تا اگر از مهر مادری اثری در او مانده باشد، وجدانش را آسوده کند. ترس خماری و نداشتن مواد اما او را تهی کرده بود از هر چیز. نازنین که قول و قرارهای مادرش با آن مرد را شنیده بود، شبانه از خانه گریخت و خودش را به بهزیستی رساند و گفت: می‌شود من اینجا بمانم؟ نازنین که حالا تحت پوشش مهرآفرین است، دختر خوب و درس خوان و باهوشی است که به گفته خودش هیچ وقت شادی را لمس نکرده و تجربه‌ای از احساس خوشبختی ندارد. آرزوی او داشتن تبلت است. آرزویی که برآوردن آن می‌تواند احساس شادی را برای نخستین بار مهمان قلب رنج کشیده‌اش کند.