آرزوی امیر علی داشتن کفش فوتبال هست

ا
مچاله شده بود توی آغوش پرستار، صورتش را چسپانده بود به گونه‌های او و هر دو سخت می‌گریستند. از تصویر مات و نازیبایی که از مادرش داشت، به مهربانی و شفقت پرستار بخش پناه برده بود و دلش نمی‌خواست ترخیص شود. او را با سر و صورت زخمی و خون آلود به بیمارستان آوردیم، پدربزرگش می‌گفت نمی‌داند توی کوچه چه اتفاقی برایش افتاده. امیرعلی سه ساله بود که مادرش که اعتیاد داشت، او و برادر معلولش را رها کرد و متواری شد. پدرش هم سالهاست که به جرم مواد در زندان است. پدر بزرگ امیرعلی که نزدیک به 80 سال دارد قادر به نگهداری از او نبود و مهرآفرین امیر را برای ادامه زندگی به خانه کمال آورد و برادرهایش به بهزیستی رفتند. امیرعلی ما محروم از محبت پدر و مادر آرزو دارد کفش مناسب فوتبال داشته باشد. فوتبال جز معدود چیزهایی است که او در این دنیا دوست دارد.