مادر بودن زخم است وقتی نوزادت شیر می‌خواهد و تو نداری

مادر بودن درد است اگر تنهایت گذاشته باشند، زخم است اگر رهایت کرده باشند و رنج است وقتی زندگی روی دستت مانده باشند و ندانی با معصومیت چشمان مظلوم بچه‌هایت چه کنی! نرگس را رها کرده‌اند با بچه‌ای شیرخواره با دو کودک قد و نیم قد و اتاقکی در انتهای مرغداری. شوهرش که به زندان افتاد، بچه‌اش سه ماهه بود و شیر می‌خواست! بچه‌های دیگرش غذا و لباس می‌خواستند و نرگس چیزی برای تبدیل کردن به پول نداشت جز اینکه در میان زباله ها به دنبال غذا باشد . 

او زن جوانی بود و بی‌شک راه‌های دیگری هم پیش رویش بود اما ترجیح داد سخت‌ترینشان را انتخاب کند و برای جمع‌آوری زباله به خیابان برود. اول فکر کرد خانه‌های مردم را تمیز کند اما چه کسی او را با سه بچه که یکی از آنها نوزاد بود می‌پذیرفت؟! پسرش را به کمر بست، صورتش را با گوشه روسریش پوشاند تا زیر نگاه عابران و رهگذران آب نشود. در شبانه‌روز دو نوبت به خیابان می‌رود و تا به خانه برگردد دلش هزار راه می رود از نگرانی برای دختران کوچکی که در خانه تنهایشان گذاشته.  

نداشتن شیرخشک ترس بزرگ نرگس است. برای نترسیدن مادرهایی مثل اوست که مهرآفرین بنا به سنت دیرین خود در این ایام، از شما کمک و حمایت می‌خواهد تا هزاران نوزادی که تحت سرپرستی دارد گرسنه نمانند. نوزادان دیگری هم هستند که چشم انتظار آمدن مددکارن مهرآفرین‌اند. نوزدانی که قربانی اعتیاد مادر و پدران خود هستند. 

تعداد نوزادان بدسرپرست در سالهای اخیر به دلایلی که بر شما پوشیده نیست، افزایش داشته. آنها معتاد به دنیا می‌آیند و توسط والدینشان رها می‌شوند. مهرآفرین در پایش‌های روزانه خود این نوزادان تیره روز را شناسایی می‌کند تا مانع از گرسنه ماندنشان شود. بخشی از شیرخشک هایی که بدست نوزدان می‌رسد از محل نذوزات شما تامین می‌شود. نذری که می‌تواند ادامه حیات برای نوزادی را ممکن کند.