آرزوی یاسین داشتن کفش‌های ورزشی هست

مثل همه پسر بچه‌های چهارده ساله، دلش می‌خواهد شانه به شانه پدرش برود زمین چمن توی پارک و فوتبال بازی کند. دلش می‌خواهد پدرش با تحسین به او نگاه کند و برای شوت هایش دست بزند. یاسین اما پدر ندارد، پدربزرگ ندارد، مادری هم حتی. پدر و مادرش سالهاست کارتن‌خواب هستند و معلوم نیست که زنده باشند. او که خوب می‌داند به آرزوی بزرگش یعنی داشتن خانواده نمی‌رسد، برای شما نقاشی کفش یا کتانی ورزشی را کشیده تا با خیال پدری که پشت میله‌های زمین چمن تشویقش می‌کند، فوتبال بازی کند.