مثل همه بچه‌ها مادرش را می‌خواهد!

مددکار کرمان، حسین را توی قبرستان پیدا کرد. مادرش رفته بود دنبال مواد و کودک بینوا که آن روزها چهار سال داشت، توی خاک و خل می‌غلتید و گریه می‌کرد. آن قبرستان یکی از چند پاتوقِ محل زندگی مادر حسین بود. مادرش زن جوانیست که اعتیاد شدید دارد و حسین را در بدترین شرایط جسمی، از این پاتوق به پاتوق دیگری می‌کشاند. پدر این کودک هم به تریاک و مشتقات آن اعتیا داشت و با مادر و خواهرش در شهری دیگر زندگی می‌کرد. مددکاران کرمان حسین را از مادر جدا کردند و به خانه ماهنوش آوردند. مثل تمام بچه‌های دیگری که در مراکز مهرآفرین زندگی می‌کنند، حسین هم بیمار بود و نیاز به مراقبت و دریافت خدمات پزشکی داشت. تجربه او از زندگی با مادرش سخت و دردناک بود اما حسین هم مثل همه بچه‌های دیگر مادرش را دوست دارد و برایش بی‌تابی می‌کند. یکی از حقایق بسیار دردناک درباره کودکان آسیب همین است که مادر، که باید امن ترین و مهربانترین آدم زندگی یک کودک باشد، بدترین آسیب‌ها را به او می‌زند اما کودک باز هم دلش پر می‌کشد برای آغوش مادرش و دلش می‌خواهد کنار او باشد. مادر حسین اما در شرف چهار یا پنجمین ازدواجش است و علاقه‌ای به داشتن حسین ندارد. این پسر مهربان ما که حالا 5 ساله است، به حمایت شما برای داشتن لباس و کفش مناسب، خدمات پزشکی و اساسا ادامه زندگی نیاز دارد. او توجه محبت شما را می خواهد تا بتواند رنج نداشتن پدر و مادر را تحمل کند.