افتاده است نعش زندگی روی شانه‌اش

مادرشان مرده و حالا کاملا بی دفاع شده‌اند. شاید سرطان گلجان را نمی‌کشت اگر می‌توانست زودتر به خاطر درد معده و بالاآوردن‌هایش به دکتر مراجعه کند؛ که خوب! نتوانست! شاید سایه‌اش روی سر بچه‌هایش می‌ماند اگر شوهرش کسی به جز قاسم بود. قاسم اعتیاد شدید داشت. توهمش به اندازه‌ای بود که روی بچه‌های کوچکش تبر می‌کشید و زنش را تا سر حد مرگ می‌زد. گلجان توی باغ‌ها و زمین‌ها کارگری می‌کرد تا بچه‌هایش درس بخوانند. او کار می‌کرد تا پسر بزرگش که امید خواهرهایش بود برای آینده، پسری که گلجان می‌دانست جای خالی قاسم را پر می‌کند، قد بکشد و 18 ساله شود که نشد! پسرش از دست رفتارها و کارهای پدر به تنگ آمد و با اسلحه‌ای که گلجان نفهمید در آن شهر کوچک از کجا پیدا کرده، خودش را کشت.

گلجان که پسر 17 ساله‌اش را به سینه سرد خاک سپرد، حالش بدتر شد و این آخری‌ها خون بالا می‌آورد. اما قاسم. قاسم خسته شده بود، از خودش از نکبتی که از خودش ساخته بود از لعن و نفرین مردم. یک روز که فرناز و مادرش به خانه آمدند، چشم‌های قاسم هنوز باز بود و پاهایش توی هوا تاب می‌خورد. قاسم خودش را دار زد و خلاص!

گلجان که حتی پولی برای خریدن داروهایش نداشت و زمین گیر شده بود، از خدا می‌خواست جانش را بگیرد تا وبال بچه‌هایش نشود. فرناز فرزند بزرگ گلجان، 21 سال داشت و نمی‌دانست با مخارج خانه و خرج سه برادر و یک خواهرش چه کند؟ دعاهای گلجان مستجاب شد و رفت تا در کنار پسرش آرام بگیرد.

فرناز، داغدار سه عزیزی که در کمتر از دو سال از دست داده، وامانده و درمانده، سقف روی سر خودش و برادرهایش را هم از دست داد چون قادر به پرداخت اجاره‌اش نبود. آنها از کلاله به روستا آمدند چون مرد خیری که قبلا گلجان روی زمین‌هایش کار می‌کرد، اجازه داده بچه‌ها موقتا در خانه او و با وسایلی که در خانه روستایی مرد است، زندگی کنند. 

دو خواهر، آرزو دارند بروند دانشگاه و درس بخوانند اما مجبورند کار کنند. فرناز و خواهرش گلدوزی و خیاطی می‌کنند اما درآمد زیادی ندارند. در آن روستا و در شهر کوچک کلاله مگر چقدر فرصت کار و درآمد وجود دارد؟ مشکل بزرگ آنها ناتوانی در تامین مواد غذایی و البته مخارج مدرسه پسرهاست. 

مهرآفرین به آنها به این دو خواهر فداکار و با غیرت قول داده که تنها نخواهند ماند و حتما مورد حمایت همراهان خوبش قرار خواهند گرفت. این خانواده و خانواده‌های بسیار دیگری که غذای روزانه‌شان از محل کمک‌های شما در کمپین ارزاق تامین می شود، چشم انتظار محبت شما هستند.