پژمان ۱۴ ساله است، اما بیشتر روزهای زندگی‌اش را در آینه، به صورتی نگاه کرده که دوست ندارد…

چند سال پیش، آتش بی‌رحمانه صورت، گردن و دستانش را سوزاند. او زنده ماند، اما ردهای این حادثه هنوز روی پوستش، نگاه مردم و قلبش باقی مانده است.

 

پژمان دانش‌آموز پایه هشتم است، اما نه مثل بقیه…

وقتی دوستانش می‌خندند، او صورتش را پنهان می‌کند.

وقتی بقیه رؤیا می‌بافند، پژمان فقط یک آرزو دارد—اینکه دوباره شبیه بقیه باشد.

 

اما خانواده‌اش حتی نمی‌توانند از پس زندگی روزمره بربیایند:

مادرش با دیابت و بیماری قلبی مبارزه می‌کند.

پدرش که روزی برای زلزله‌زدگان بم جانش را به خطر انداخت، حالا خودش از زخم‌هایش رنج می‌برد و فقط با کار فصلی خرما درآمدی اندک دارد.

آن‌ها در یکی از روستاهای بم، در شرایطی سخت زندگی می‌کنند.

 

30 میلیون تومان … همین مبلغ کافی است تا پژمان جراحی ترمیمی انجام دهد و امید را به چهره‌اش برگرداند.