دست‌های آفرین دیگر توان ندارند… شاید مهربانی شما کار را برایش آسان کند

نوش‌آفرین چنگ می‌زد و درد در رگ و پی دست‌هایش می‌پیچید. آب می‌کشید و دانه‌های درشت عرق پیشانی‌اش را شیار می‌زد و لای چین‌های پشت گوشش گم می‌شد. به پشت سرش نگاهی انداخت و با دیدن تل لباس چرکی که مانده بود و انگار نمی‌خواست تمام شود، آه بلندی کشید و بغضش ترکید. دلش می‌خواست می‌توانست همه چیز را رها کند، برود بشود خادم شاهچرخ و سال‌های آخر عمرش را آنجا بگذراند. دلش می‌خواست مثل شمسی خانم یا ملوک خانم، صندلی جلوی ماشین پسرش با عزت و احترام بنشیند و بعد دشادوش او چرخی توی بازار وکیل بزند و پارچه گلداری انتخاب کند.

پسر او اما شبیه پسر ملوک و شمسی نبود. نادر، پسر نوش آفرین از همان اول ناخلف بود. یک پایش به زندان بود و پای دیگرش به کمپ. پدرش از داغ همین پسر سکته کرد و مرد. نوش آفرین هرچه داشت خرج کرد اما نادر سر به راه نشد. آخر هم با زنی مثل خودش ازدواج کرد و بعد از پس انداختن سه بچه قدم و نیم قد، اوردوز کرد و مرد و مسئولیت بچه‌ها برعهده نوش آفرین که البته همه او را آفرین صدا می‌کنند افتاد.

دست‌های آفرین، روماتیسم شدید دارد و شستن لباس بچه‌ها با دست برایش سخت است. او دعا می‌کند، نذر هم کرده و از خدا خواسته که خَیری پیدا شود و برایش ماشین لباسشویی تهیه کند. شما خوبان می‌توانید همان عزیز مهربان و نیکوکاری باشید؛ واسطه خیر شوید و خواسته دل آفرین خانم را برآورید.

مبلغ مورد نیاز: ۳۰ میلیون تومان
شاید برای ما عدد بزرگی نباشد،
اما برای مادربزرگی که با چنگ و درد زندگی می‌چرخاند، یعنی آرامش… یعنی نجات.

بیایید با مهربانی‌مان، باری از شانه‌های آفرین برداریم.