صورتش به پاییز می‌ماند!

چهره کودکانه‌اش با گذر کند و سخت زمان به پوسته‌ای رنگ باخته بدل شده. رنگش مثل پاییز زرد است آنقدر که حس می‌کنی اگر هلش بدهی برگ است که از صورتش می‌ریزد! بیچارگان و فرودستان برای فرزندانشان ارثیه‌ای جز رنج و درد ندارند؛ مثل حامی که تحمل ماه‌ها مشکل جدی کلیه تاب و توانش را گرفته و لبخند را از آن صورت معصوم پاک کرده. پدرش هم نارسایی مزمن کلیه داشت و عاقبت همین درد او را کشت.

حامی برای آنکه نمیرد و تمام امید و دلخوشی های زهرا مادرش را با خودش نبرد، به کمک نیاز دارد. به ۵۰ میلیون تومان پول تا کار درمانش را شروع کند.

 این روزها درمان و دارو برای فرودستان آرزوی دور دستی ست! این روزها پناه بردن به خداوند و حواله دادن درمان به غیب برای بسیاری از مردم تنها امکان و تنها راه است زیرا تامین هزینه‌های پزشکی از عهده شان برنمی‌آید.

 مادر حامی برای درمان فرزندش در کنار دعاهایش، روی کمک و مهربانی شما مردم خوب هم حساب می‌کند.