مادری که با مشت، بینایی‌اش را گرفتند؛ اما هنوز دلش خانه‌ای می‌خواهد برای بچه‌هایش

خون جلوی چشم‌های مرد را گرفته بود و بارانی از فحش‌های رکیک به سر و صورت زن می‌بارید. زن ترسیده بود، پاورچین پاورچین به سمت دیوار عقب می‌رفت و تلاش می‌کرد مثل همیشه با التماس و قربان صدقه رفتن، مرد را آرام کند. او اما خوی کژدم داشت، محبت را نمی‌فهمید و اعتیاد ، خشونت همیشگی‌اش را بدتر کرده بود.
زن سعی کرد خودش را به در برساند، مرد به خیز بلندی به سمت او هجوم آورد! بافته موهایش را کشید، دور مشتش پیچاند و سر زن به دیوار خورد و شکافت! زن در حالی که دست‌هایش را پناه سر کرده بود، به زمین افتاد، تلاش کرد بلند شود که مرد دیوانه‌وار سرش را به باد مشت و لگد گرفت. جنون منصور که فرونشست، دنیا پیش چشم‌های مژگان تیره شد و برای ابد تیره ماند! شدت ضربات وارده به سر و تشنج های ماه‌های بعد از آن، مزگان را دچار معلولیت بینایی کرد.

کم بینایی، دشواری‌های طلاق، از دست دادن کار کارگری و دست خالی ماندن با سه فرزند، تمام مصائب مژگان نیست. خانه‌ای که نیمه تمام مانده، سقفی که همه امید مژگان و بچه‌هایش برای زندگی است اما تمام نشده تا قابل سکونت باشد، مشکل بزرگ اوست.

مژگان و بچه هایش بعد از طلاق جایی را برای زندگی نداشتند، آنها به روستا رفتند و در منازل فامیل و آشناها ساکن‌شدند. در این مدت، تلاش کردند با کمک وام کمیته امداد و مساعدت اندک بهزیستی خانه‌ای در همان روستا بنا کنند، اندک بودن مبلغ وام و قیمت فزاینده مصالح و ادوات اما مانع به اتمام رسیدن کار شد.

او به 30 میلیون تومان مساعدت و کمک نیاز دارد تا بتواند سقفی برای بچه‌هایش مهیا کند و خود و آنها را از شرمندگی سربار دیگران بودن برهاند. او و ما چشم انتظار مهربانی شما هستیم.