مادری که می‌خواهد سقف خانه‌اش لانه‌ی مارها نباشد

پنجشنبه دلگیری بود. باد لابه‌لای درخت‌های خزان‌زده بلوط می‌پیچید و برگ‌های خشک را روی سنگ قبرها می‌ریخت. عجب‌گل دبه آب را خالی کرد، انگشتش را روی نام «بهرام» کشید و آرام شروع به گریه کرد. زیر لب اسم همسرش را صدا می‌زد و برایش به رسم بختیاری‌ها شروه‌ای سوزناک می‌خواند.

وقتی خواستم آرامش کنم، گفت:

«نمی‌دانی چه عزیزی را از دست داده‌ام. مرد بی‌آزاری بود که هر کسی از مهربانی‌اش خاطره‌ای داشت.»

عجب‌گل با بهرام خداحافظی کرد و دبه آب را برداشت تا به سراغ سه نفر دیگر از اعضای خانواده‌اش برود که در همان حادثه جان باخته بودند.

بهرام کارگری ساده بود و هر کاری که پیش می‌آمد انجام می‌داد. سال‌ها با پدر و مادرش زندگی می‌کرد و عجب‌گل نه‌تنها شکایتی نداشت، بلکه تا آخرین روزهای زندگی‌شان از آن‌ها مراقبت و پرستاری کرد.

اما مرگ زودتر از آنچه باید، بهرام را از عجب‌گل و فرزندانش گرفت و فرصت نداد دستی به سر و گوش خانه‌شان بکشد؛ برایش حمام و سرویس بهداشتی بسازد یا حداقل آب و امکانات اولیه زندگی را فراهم کند.

امروز عجب‌گل، این زن صبور بختیاری، با سه فرزندش در خانه‌ای قدیمی و فرسوده زندگی می‌کند؛ خانه‌ای که حتی از ابتدایی‌ترین امکانات نیز محروم است.

در سرمای شهرکرد که به‌زودی از راه می‌رسد، عجب‌گل به آب گرم دسترسی ندارد. برای حمام بچه‌ها باید آب را روی آتش هیزم گرم کند و آب مصرفی خانه را در دبه و قابلمه نگه دارد.

این شرایط برای فرزندان او دشوار است؛ به‌ویژه اینکه یکی از بچه‌ها با بیماری پوستی زندگی می‌کند و بیش از دیگران به محیطی بهداشتی و امن نیاز دارد.

اما مشکل خانه فقط نبود حمام و سرویس بهداشتی نیست.

سقف خانه چوبی، قدیمی و فرسوده است. شکاف‌ها و فرسودگی سقف، محل ورود و پناه گرفتن حشرات و گاهی خزندگان شده و با شروع فصل بارندگی، نگرانی از آسیب بیشتر سقف نیز جدی‌تر می‌شود.

عجب‌گل هنوز سیاه‌پوش همسر از دست‌رفته‌اش است و آرزوی بزرگی ندارد. تنها می‌خواهد خانه‌ای داشته باشد که برای فرزندانش امن باشد؛ خانه‌ای با سقفی مطمئن، حمام و سرویس بهداشتی مناسب و حداقل امکاناتی که هر خانواده برای یک زندگی عادی به آن نیاز دارد.

مهرآفرین به پشتوانه همراهی شما، عجب‌گل را به بازسازی خانه‌اش امیدوار کرده است.

اما عجب‌گل تنها نیست. مادران سرپرست خانوار دیگری نیز در روستاها و مناطق محروم زندگی می‌کنند که خانه‌هایشان فرسوده و ناایمن است و توان انجام حتی تعمیرات ضروری و کوچک را ندارند.

پنجشنبه مهرورزی این هفته را به بازسازی خانه عجب‌گل و خانواده‌هایی با شرایط مشابه اختصاص داده‌ایم؛ برای ترمیم سقف‌های ناایمن، ساخت حمام و سرویس بهداشتی و فراهم کردن محیطی امن‌تر برای زندگی مادران و فرزندانشان.

با همراهی شما می‌توانیم پیش از باران‌های پاییز، خانه‌ای را از محل نگرانی و ترس، به پناهی امن تبدیل کنیم.

کمک کنیم هیچ مادری با ترسِ فروریختن سقف بالای سر فرزندانش زندگی نکند.