کشیدن این آرزو حکایتی دارد!

اسم روستایشان را شاید در کتاب‌های تاریخ و در آن جنگ معروف شاه عباس صفوی شنیده باشید شاید هم اصلا اسم «چالدران» به گوشتان نخورده باشد آنقدر که پرت و دورافتاده و لب مرز است. در آن روستا، پسر 7 ساله‌ای زندگی می‌کند که خودش و مادرش از آنچه اسمش زندگی‌ست هیچ کدام را ندارند بسکه فرودست و تنگدست‌اند. مثلا همین موبایل. وقتی مددکار به سرکان گفت باید آرزویش را نقاشی کند و بفرستد، غصه‌اش گرفت چون مادرش گوشی دوربین‌دار ندارد. سرکان بدو بدو و التماس‌کنان به خانه یکی از همسایه‌ها رفت و از او خواست که از نقاشی‌اش عکس بگیرد. گوشی پیرمرد قدیمی و بی‌کیفیت بود و خانه مادر سرکان هم کم نور با دیواره‌های سیاه و ترک خورده. برای همین او این عکس دوچرخه‌اش را تار اما با قلبی پر از ذوق و امید برای شما مردم خوب فرستاده و بی‌صبرانه در انتظار شنیدن خبر خوب است.