همتا نمی‌داند چرا عمه‌اش گریه می‌کند

همتا دلیل گریه‌های عمه‌اش را نمی‌داند و نمی‌داند چرا معلمش او را جدا از بچه‌های دیگر نشانده است. مگر او چه فرقی با بقیه دارد که باید تنها بماند؟

این سؤال‌ها دخترک را آزار می‌دهند؛ راضیه اما چطور می‌تواند همه آنچه را که بر این کودک ۹ ساله گذشته، برایش توضیح بدهد؟ چطور بگوید که همتا از بدو تولد با HIV زندگی می‌کند، چرا این‌قدر ضعیف و لاغر شده، چرا باید مرتب دارو بخورد و چرا بعضی آدم‌ها هنوز از بیماری او درست نمی‌دانند؟

این‌ها بخشی از دلایل گریه‌های راضیه‌اند؛ اما همه ماجرا نیست.

نداشتن پول دارو و درمان همتا، نبود غذای مقوی که پزشک بر آن تأکید کرده و حالا هم آخرین تماس صاحبخانه که گفته یا پول ودیعه را بدهید یا خانه را خالی کنید، نگرانی‌های راضیه را هر روز بیشتر کرده است.

راضیه از سر محبت و فداکاری، مسئولیت بزرگ کردن بچه‌های برادرش را پذیرفت. زمانی که می‌توانست ازدواج کند، از اهواز برود و زندگی خودش را بسازد، ماند. ماند تا همتا و برادرش بی‌پناه نمانند و سال‌های جوانی‌اش را صرف مراقبت از آن‌ها کرد.

والدین همتا هر دو گرفتار اعتیاد بودند. اعتیاد مادرش شدید شده بود و مصرف تزریقی مواد، سلامت او را به‌شدت آسیب زد. او پیش از مرگ، فرزندانش را به دنیا آورده بود و همتا نیز از بدو تولد با HIV زندگی می‌کند.

پدر همتا و برادر راضیه نیز سال‌هاست درگیر اعتیاد و بی‌خانمانی است و عملاً نقشی در مراقبت از فرزندانش ندارد. راضیه در حالی از این دو کودک نگهداری می‌کند که درآمد ثابتی ندارد و با فقری شدید و همه‌جانبه دست‌وپنجه نرم می‌کند.

او امروز نمی‌داند هزینه دارو و درمان همتا را چگونه تأمین کند، برای تغذیه مناسب بچه‌ها چه کند، خرج مدرسه و تحصیلشان را از کجا بیاورد و مهم‌تر از همه، چگونه ودیعه خانه‌ای را فراهم کند که صاحبخانه دیگر برای ماندن در آن مهلت زیادی نداده است.

راضیه و زن‌های دیگری که در گوشه و کنار این سرزمین، بار زندگی چند نفر را به تنهایی بر دوش می‌کشند، چشم امیدشان به همراهی ماست.

پنجشنبه مهرورزی این هفته کنار راضیه، همتا و خانواده‌هایی می‌ایستیم که فقر شدید، بیماری و بی‌پناهی هم‌زمان زندگی‌شان را تحت فشار قرار داده است.

کمک کنیم هیچ کودکی به‌خاطر بیماری و فقر، از درمان، تغذیه مناسب و یک سرپناه امن محروم نماند.